Odfrankowienie kredytu jest jednym z dwóch korzystnych dla kredytobiorców rozstrzygnięć – które zapadają w sprawach dotyczących kredytów indeksowanych i denominowanych do waluty obcej CHF. Drugim takim rozstrzygnięciem jest oczywiście ustalenie względnie stwierdzenie nieważności zawartej umowy kredytu. Po sankcje nieważności umowy kredytowej sądy sięgają znacznie częściej niż po odfrankowienie kredytu. Z dostępnych danych wynika, że ok. 98 % wszystkich wygranych spraw frankowych kończy się ustaleniem/stwierdzeniem nieważności zawartej umowy przez sąd.
Odfrankowienie kredytu opiera się na kilku łącznie spełnionych założeniach. Pierwszym założeniem jest utrzymanie w mocy zawartej pomiędzy kredytobiorcą a bankiem umowy kredytu, drugim założeniem jest pozbawienie umowy kredytu mechanizmu indeksacji/denominacji kredytu walutą obcą CHF, trzecim założeniem jest zastosowanie do tak powstałego kredytu dotychczasowego oprocentowania towarzyszącemu pierwotnej umowie kredytu.
Na skutek tego zabiegu umowa kredytu indeksowanego/denominowanego do CHF przekształca się w zwykły kredyt złotowy oprocentowany jak kredyt indeksowany/denominowany do waluty obcej – najczęściej taki kredyt jest określany jako „złoty na LIBORZE” lub „PLN + LIBOR+marża”.
Ustalenie wszystkich parametrów przekształcenia kredytu indeksowanego/denominowanego do CHF na „PLN+LIBOR+marża” pozwala na przeprowadzenie symulacji spłat rat takiego kredytu i porównanie sumy tak otrzymanych spłat rat na konkretny dzień z historią spłaty rat kredytu przedstawioną przez bank w stosownym zaświadczeniu, które kredytobiorcy pozyskują na potrzeby procesu. W ten sposób powstaje tzw. nadpłata wynikająca z różnicy pomiędzy środkami, które kredytobiorcy wpłacili faktycznie na rzecz banku z tytułu spłat rat kapitałowo-odsetkowych a tym co hipotetycznie wpłacili kredytobiorcy, gdyby zawarta przez nich umowa kredytu została pozbawiona mechanizmu indeksacji/denominacji kredytu. Oprócz wygenerowanej w ten sposób nadpłaty kolejnym skutkiem odfrankowienia kredytu jest znaczące bo zazwyczaj ok. 70 % obniżenie salda zadłużenia kredytobiorców wobec banku.
Z uwagi na fakt, że przeprowadzenie takiej symulacji wymaga wiadomości specjalnych, jeśli sąd zamierza odfrankowić umowę kredytu musi posiłkować się opinią biegłego z zakresu bankowości (matematyki bankowej) i rachunkowości. W praktyce zdarza się, że odfrankowienie kredytu jest nieprawidłowo rozumiane zarówno przez sądy, ale też przez biegłych. Kategorycznie należy stwierdzić, że odfrankowieniem nie jest zastąpienie kursów stosowanych przez bank kursami średnimi NBP. Przepisy prawa UE, orzecznictwo TSUE jak i przepisy prawa krajowego nie przewidują możliwości zastosowania takiego rozwiązania. Podobnie rzecz się do zastąpienia oprocentowania kształtowanego o sumę stawki bazowej LIBOR + marża, stawką bazową WIBOR + marża – a zatem oprocentowaniem z klasycznego kredytu złotowego.